Wat we nu lezen…
Hoewel in ons leesgenootschap de buitenlandse literatuur doorgaans centraal staat is het een goede gewoonte om enkele keren per jaar ook een klassieker uit de Nederlandstalige literatuur te bespreken. Toevallig, door de voorkeur van een onze leden, nu twee keer na elkaar. Simon Vestdijk is sowieso een schrijver die nodig eens de aandacht van het RLG verdient. In ieder geval kwantitatief beslist de grootste Nederlandse schrijver van de vorige eeuw. En ook de Nederlandse schrijver die naar verluid ooit het dichts bij de Nobelprijs is geweest (nog dichter dan Harry Mulisch…). De dichter A. Roland Holst heeft eens over Vestdijk gezegd dat hij ´sneller schreef dan God kon lezen´.
Voor wie meer wil weten over over de schrijver en zijn kolossale oeuvre is de stite van de Vestdijkkring heel informatief.
Terug tot Ina Damman (1934), de bekendste roman uit de Anton Wachter-serie, opent met Antons Wachters eerste dagen op de hbs, ‘het moeilijkste wat er bestond’. Hij is een intelligente maar wereldvreemde jongen en wordt op school dan ook geplaagd. Als verweer tegen zijn eenzaamheid en het gepest van zijn klasgenoten zoekt hij zijn heil in hard werken, zodat hij de beste van zijn klas wordt en blijft, zonder dat dit hem echter voldoening schenkt. Geleidelijk krijgt hij vrienden, zijn leven wordt dragelijker, maar zijn hele puberteit wordt beheerst door zijn liefdesgevoelens voor medescholier Ina Damman – gevoelens die uitgroeien tot een allesbeheersende, onmogelijke jeugdliefde.
Aucun commentaire:
Enregistrer un commentaire