Wat we nu lezen…
Op weg van Londen naar Canterbury vertellen dertig pelgrims elkaar verhalen om de tijd te doden. Ze komen uit alle lagen van de samenleving: zo figureren er een ridder, een abdis, een student, een gescheiden vrouw en een kroegbaas in De verhalen van Canterbury. De vierentwintig verhalen van de reizigers zijn afwisselend schunnig, meeslepend, ontroerend, komisch en tragisch. Nooit was er een aangenamere manier om te reizen in de literatuur.
Geoffrey Chaucer was diplomaat en hoveling.Veertien jaar lang werkte hij aan zijn meesterwerk De verhalen van Canterbury. Hij introduceerde het werk van de Italiaanse schrijvers Dante, Petrarca en Boccaccio in Engeland en droeg daarmee sterk bij aan de ontwikkeling van de Engelstalige literatuur.
‘Deze nooit overtroffen verteller weet nog steeds alle emoties te raken.’ Herman Pleij
NBD|Biblion recensie
Deze verzameling verhalende gedichten bestaat uit 24 verhalen, die een groep van 30 pelgrims, met elkaar op weg van Londen naar Canterbury, elkaar vertellen om de tijd te doden. Afgesproken werd dat zowel op de heen- als de terugweg ieder twee verhalen zou vertellen, maar Chaucer stierf toen hij 24 verhalen had geschreven. In de proloog stelt hij alle pelgrims kort voor, en laat ze daarna een verhaal vertellen, dat steeds begint met een proloog, waarin de verteller veel van zichzelf laat zien. Het is het meesterwerk van de Engelse diplomaat en hoveling (ca. 1345-1400) en een van de belangrijkste dichtwerken uit de wereldliteratuur. Ongewijzigde druk van de eerste volledige Nederlandse vertaling, zeer inventief, leesbaar en speels, die meer dan recht doet aan het origineel. Uitstekende inleiding en aantekeningen van de vertaler Ernst van Altena en een nawoord van Herman Pleij. Een eerdere maar onvolledige en gekuiste vertaling verscheen in 1930 (herdrukt in 1996): ‘De vertellingen van de pelgrims naar Kantelberg’ van A.J. Barnouw.
Aucun commentaire:
Enregistrer un commentaire